Stadsmoddermolen (1800)

Aanmodderen met het hellend scheprad.

Om het IJ en de grachten in Amsterdam bevaarbaar te houden, presenteert Frederik Eckhardt in 1813 een ontwerp voor een moddermolen met hellend scheprad. De stad vindt dit plan uiteindelijk te duur. In plaats daarvan mag Frederik bestaande baggermolens verbeteren. Het hellend scheprad is in 1771 oorspronkelijk door Frederiks broer Antoine ontwikkeld voor het droogmalen van polders.

In 1800 past Antoine het principe toe in een ontwerp voor een moddermolen en na zijn overlijden rond 1810, ontfermt Frederik zich over de intellectuele erfenis van zijn broer. Helaas ontbreekt bij het stadsbestuur in 1813 de politiek durf voor een nieuw groot baggerproject. Dit heeft te maken met de ervaringen die de stad ruim dertig jaar eerder heeft opgedaan met Johannes Samuel Creutz, een van de leden van de Hollandse Maatschappij der Wetenschappen. Johannes adviseerde de stad in 1780 een nieuw soort baggermolen aan te schaffen.

De resultaten van deze machine waren teleurstellend en uiteindelijk werd de schuit, die 14.000 gulden gekost had, voor 500 gulden als schroot verkocht. Het ontwerp voor de moddermolen met hellend scheprad wordt afgewezen en in plaats daarvan mag Frederik de reeds bestaande stadsmoddermolens verbeteren.